Soft-Latte

วันนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิตการเรียน ม.3และวันสุดท้าย

ที่อาจจะได้เจอกับพี่ยศ...

ฉันไม่ได้รู้อะไรที่แน่นอนเลย

จะมีปีหน้าที่โรงเรียนแห่งเดิมกับบรรยกาศที่เหมือนแบบนี้

ทุกๆวันได้เห็นรอยยิ้มนั้น ได้แอบนั่งมองพี่เขาอย่างกล้าๆกลัวๆ

...แต่แค่ได้นั่งมอง รอยยิ้มของพี่เขา ฉันก็สุขใจมาก

รอยยิ้มนั้นมันดูอบอุ่นเสมอ  อยากให้รอยยิ้มนั้นกลายมาเป็นของตัวเราเอง

...คำถามผุดขึ้นในหัวมากกว่าล้านคำถาม

พี่เขารู้จักเราหรอ? คำตอบคือ ไม่

พี่เขาคิดยังไงกับเรา? คำตอบมันก็แน่อยู่แล้ว รุ่นน้อง

เพื่อนฉันชวนให้ฉันไปขอพี่เขาถ่ายรูปด้วย

เพราะวันนี้อาจเป็นวันสุดท้ายของฉันก็ได้ แต่เพียงเพื่อจะให้พี่เขาไม่มองฉันต่างไปจาก

รุ่นน้อง คนเดิม ฉันไม่ได้ทำอะไร...ก็แค่นั่งมอง

แค่นั่งหวัง...ว่าให้ซักวันพี่เขาหมดรักผู้หญิงคนนั้น

edit @ 5 Feb 2010 18:28:04 by Milk-Fondeu

dear,reader;-)

Now i already know his name.if i didn't tell my friend what i have been feel with him.i would never know even his name.his name is P'Yot but i like to call him P'Yim(smile).

Because his friendly smile that ever shine every time that i saw him.what i have known about p'yim are his name + he's not a 100% thai.

Whatever he was i know that i always keep my eye on him. ...but i knew some bad news it could make me cry.

Xoxo"

Fondeu ;-(

edit @ 5 Feb 2010 18:28:22 by Milk-Fondeu

ฉันไม่เคยเข้าใจความหมายของคำว่า รัก เ่ท่าไหร่หรอก...

มันอาจเป็นเพราะบุคลิกที่ดูต่างจากผู้หญิงในอุดมคติของผู้ชายไปหน่อย

ฉันจึงไม่เคยได้รับ ความรัก จากผู้ชายหน้าไหนมาก่อน

ทุกวันดูผ่านไปอย่างไร้จุดหมาย ฉันทุ่มเทชีวิตไปกับการเรียน เพื่อน และ การเต้น

ฉันรักการเรียน ฉันรักเพื่อนๆของฉันมาก และฉันชอบเต้นเป็นที่สุด

ฉันสามารถเต้นได้แบบไม่เคยมีความเขินอาย...เพราะมันคือสิ่งที่ฉันมั่นใจว่าทำได้ดีที่สุด

ไม่เคยคิดว่า และแล้ววันนึงจะมีคน ที่ทำให้ฉันอายได้ขนาดนี้

เพียงแค่มองหน้า ฉันก็รู้สึกร้อนขึ้นมาแล้วล่ะ...

ฉันหวังเพียงว่าเขาจะหันมามองฉันบ้าง

รอยยิ้มของเขาสดใสเสมอยามเมื่อได้พบเห็น...

ที่เราได้พบหน้ากันบ่อยครั้ง...นี่มันเป็นแค่ความบังเอิญเท่านั้นหรอ